Do czerwcowego Kalejdoskopu napisałem o komiksach opowiadających o Ludwiku Zamenhofie oraz języku esperanto. Celem było pokazanie, w jak różny sposób można przedstawić ten sam temat, zwłaszcza w komiksach dotyczących postaci czy wydarzeń historycznych. W tym samym kontekście napomykam też o obrazkowych opowieściach pokazujących postać Mieszka I.
Niespodziewanie i dość szybko czwarty miesiąc roku dobiegł końca, dlatego z przyjemnością informuję, że w kwietniowym Kalejdoskopie ukazał się mój tekst, w którym szukam granicy miedzy komiksem niezależnym a mainstreamowym. Czy są to poszukiwania owocne, można dowiedzieć się z artykułu. W każdym razie sprawa nie jest prosta, więc konia z rzędem temu, kto wytyczy tę granicę i podejmie próbę spisania definicji komiksu niezależnego.
Tak się składa - wcale nie dziwnie, że wydaniu
książki często towarzyszą spotkania autorskie. Choć Leksykon komiksu łódzkiego
ukazał się kilka miesięcy temu, dopiero teraz (16 kwietnia) odbyło się pierwsza
prezentacja tytułu z udziałem publiczności i autora, czyli mojej skromnej
osoby. Ugościły nas progi Centrum Komiksu i Narracji Interaktywnej EC1 Łódź w
przyjaznej przestrzeni kawiarni Coffee OnBoard, a spotkanie poprowadziła
Katarzyna Tośta.
Przede wszystkim niezwykle miło zaskoczyła mnie frekwencja - nie spodziewałem się tak sympatycznie sporego zainteresowania spotkaniem. Jasne - pojawili się bliscy i znajomi, ale nie oni stanowili większość. Przepytany przez Katarzynę na okoliczność leksykonu oraz pozostałej mojej twórczości, dziennikarstwa czy funkcjonowania w środowisku komiksowym, otrzymałem też garść ciekawych pytań od publiczności. A gdy te się wyczerpały - z wrodzoną skromnością rozdałem niemałą porcję dedykacji. Tu podziękowania dla Bartka Kurca, który dostarczył na spotkanie nie tylko egzemplarze leksykonu, ale też moje wcześniejsze, wydane przez niego publikacje.
W marcowym Kalejdoskopie ukazał się mój kolejny tekst. Napisałem o planowanej kontynuacji klasycznej serii Tytus, Romek i A'tomek, a także o współczesnych rysownikach, którzy tworzą nowe epizody kultowych PRL-owskich seriali obrazkowych. Napomknąłem też o tym, że chętnie przeczytałbym dalsze losy na przykład Funky'ego Kovala.
Koniec miesiąca, a zatem pora na post informujący o kolejnym tekście w magazynie Kalejdoskop. Tym razem napisałem o najbardziej urodzajnym okresie w historii polskich historii obrazkowych, jakim był rok 2025. Sporo miłych słów posłałem w kierunku serwisu komiksopedia.pl założonego przez Pawła Deptucha (szczerze polecam, bo nie ma w nadwiślańskim Internecie większej bazy poświęconej historiom obrazkowym). A na koniec w ramach delikatnej autopromocji wspomniałem o Leksykonie komiksu łódzkiego. Tekst ozdobiła ilustracja Małgorzaty Szymańskiej.
Zacznę ten wpis od zacytowania końcówki mojego posłowia. W kontekście takiej publikacji, jak Leksykon komiksu łódzkiego, jest to teraz sprawa chyba najistotniejsza.
„Jak przy każdej tego rodzaju publikacji (a zwłaszcza przy
pierwszym jej wydaniu) istnieje oczywiste ryzyko, że lektura przyniesie
czytelnicze uwagi, zapytania, prośby i sugestie. I jest to z wszech miar
słuszne, a wręcz oczekiwane. Trudno mieć monopol na wiedzę w tak szerokim
temacie, jakim jest komiks i jego związki z Łodzią. Tym bardziej, że w grę
wchodzi okres obejmujący sto lat! A zatem – jako autor chętnie poznam
odpowiedzi na pytania: kogo i czego w leksykonie zabrakło, o kim i o czym jest
za mało lub zbyt wiele, tudzież czy w hasłach nie ma przekłamań lub
niedopowiedzeń (choć dokładałem naprawdę dużej staranności, aby wszystko co
znalazło się w leksykonie nosiło znamiona obiektywizmu i odpowiadało faktom)?”.
Uwagi i zażalenia jeszcze nie napłynęły, ale sam już wiem,
że w drugim wydaniu leksykonu (mam nadzieję, że do niego dojdzie) haseł
znajdzie się więcej, a część tych, które można przeczytać w obecnej edycji,
zasługują na rozszerzenie i uzupełnienie. A czasem nawet na lekkie
przemeblowanie. Skrzętnie notuję w punktach potencjalne poprawki, dodatki i
pomysły. Liczę też na sugestie czytelniczek i czytelników.
O tym, jak to z leksykonem było, napisałem pokrótce we
wspomnianym na początku posłowiu. Pomysł dojrzewał długo, a zacząłem go
realizować dzięki stypendium ministra kultury. Napisałem sto haseł, część z
nich znalazła się na blogu poświęconym leksykonowi. W ubiegłym roku
Stowarzyszenie Twórców „Contur” uzyskało dofinansowanie na wydanie publikacji. Owocna
współpraca z Wydawnictwem Kurc przyniosła leksykon na papierze, w dodatku w
dwóch edycjach – zasadniczej w miękkiej oprawie i ze zdjęciem Katarzyny Świętochowskiej
na okładce (doskonale wpisującym się w linię wydawniczą KOMIKSoTEKA) oraz w twardej
okładce z fotografią ukazującą CKNI zmiksowaną z grafiką Trusta. Plotki mówią,
że nakład sympatycznie się rozchodzi, więc polecam nie zwlekać z zaopatrzeniem
się. Niestety, zdrowie nie pozwoliło mi na świętowanie premiery, ale gdy wrócę
do aktywności, na pewno jakieś spotkanie poświęcone leksykonowi się odbędzie.
Styczeń dobiega końca, nadszedł więc dobry moment by wspomnieć, że w pierwszym miesiącu 2026 roku na łamach Kalejdoskopu ukazał się mój tekst. Napisałem w nim o komisach biograficznych - zagranicznych, znakomitych Wojnach Lucasa oraz krajowej, równie smakowitej twórczości Agaty Wawryniuk i Roberta Sienickiego (zarówno solo jak i w duecie). Polecam ich dokonania nieustająco.
